Moderne techniek - lastig?

Ik heb een nieuwe iPhone. Ik ben 3 dagen bezig geweest om de informatie van mijn oude iPhone op mijn nieuwe te krijgen. Op de één of andere manier lukte het niet om op de juiste manier een backup te maken. Niet in de cloud, niet via iTunes. Elke keer kreeg ik een simpele mededeling: “het is niet gelukt om een backup te maken”. Ik zal de krachttermen die ik meerdere keren heb gebezigd nu even voor mij houden ;-). Het probleem werd er namelijk niet mee opgelost. Zelfs een bijna 3 kwartier durend telefoongesprek met de klantenservice van apple bood geen soelaas. Het enige wat resteerde was mijn briljante tech collega, die uiteindelijk alles voor elkaar kreeg.. behalve mijn navigatie-app. Deze bleek gekoppeld te zijn met mijn provider-abonnement en hoewel ik nog steeds bij dezelfde provider mijn telefoonabonnement heb, kreeg ik elke keer een foutmelding bij het opstarten van de app. Een foutmelding die ik niet kon lezen omdat de “OK”button over de tekst heen stond. Het enige waar ik op kon klikken was dezelfde button om vervolgens de app vrolijk af te sluiten.

Waarom zijn sommige ogenschijnlijk simpele dingen toch vaak zo lastig? Op de één of andere manier wordt er veel te weinig rekening gehouden met de eindgebruiker. Inmiddels heb ik zelf een updatetrauma en durf ik niet meer over te stappen naar Ziggo of KPN vrezend voor weer een week zonder internet (met bijbehorende gefrustreerde dochters).

Ik ben echt geen doemdenker en durf zelfs wel te beweren dat ik de tijd waarin we leven en alle mogelijkheden die we op ons pad krijgen fantastisch vind. Maar soms verlang ik echt weer terug naar vrijdagavond lang geleden. Toen we nog 2 tv kanalen hadden en je de hele week uit kon kijken naar dat ene moment: met de hele familie, in je pyjama, onder het genot van een bakkie thee, genieten van die snerpende vrouwenstem die de telefoon aannam en aan het einde van de zin twee octaven in toonhoogte steeg:  “met de assistente van dokter Van der Ploeg!”

Een werkende telefoon…. die het gewoon altijd doet. Nergens ook maar enige vorm van frustratie te bekennen. Behalve misschien bij de beller, vanwege blijvende gehoorschade.